موشك قديمي V-2 آلمان
وشک وی-۲ (به آلمانی: V-2)، موشک بالیستیکی بود که در جنگ جهانی دوم در آلمان ساخته شده و برای بمباران استراتژیک اهداف متفقین به کار رفت. این موشک که با سوخت مایع کار میکرد اولین نمونه موشک بالیستیک بود که توسط بشر ساخته شد. موشکهای بالیستیک به موشکهای دوربردی گفته میشود که از جو زمین خارج شده و بقیه مسیر را بدون سوخت و بر اساس قوانین بالیستیکی طی میکنند تا دوباره به جو زمین برگشته و بر سر هدف خود فرود آیند. به این ترتیب وی-۲ اولین شیء ساخته شده به دست انسان بود که از جو زمین خارج میشد. با شکست آلمان و پایان جنگ این موشکها و طرحهای مربوط به آن و سازندگانش به دست نیروهای آمریکا و شوروی افتادند و این امر زمینه ساخت دیگر موشکهای بالیستیک نظامی و راکتهای مورد استفاده در صنعت فضانوردی در هر دو کشور را فراهم آورد.
وی-۲ نخستین پرواز آزمایشی خود را در اکتبر ۱۹۴۲ انجام داد. بین سالهای ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ نیروی هوایی بریتانیا و آمریکا طی ۶۸٬۹۱۳ حمله هوایی بیش از ۱۲۲ هزار تن مواد منفجره را علیه مکانهای ساخت و شلیک موشکهای وی-۱ و وی-۲ استفاده کردند تا جلوی ادامه ساخت و شلیک این موشکها را بگیرند، این حملات نقش موثری در کاهش تولید و استفاده از این موشکها در جنگ گذاشت. موشک وی-۱ با وجود نام مشابه شباهتی به وی-۲ نداشت. وی-۱ برخلاف وی-۲ در ارتفاع بسیار پایین حرکت کرده و از موتور جت استفاده میکرد و در واقع نوعی هواپیمای بدون سرنشین و اولین نمونه از موشک کروز محسوب میشد.[۱]
نام این موشک کوتاه شده اصطلاح آلمانی 2 Vergeltungswaffe به معنی «سلاح انتقامی ۲» است.
ورنر فون براون و همکارانش این موشک را زیر نظر ارتش آلمان نازی طرح کردند و ساختند. در جریان آزمایش نمونههای اولیه یکی از موشکهای آنان به نخستین وسیله ساخت بشر تبدیل شد که به فضا رفت.
آلمان بیش از ۶۰۰۰ موشک و-۲ ساخت که بیش از ۳۰۰۰ فروند از آنها را علیه هدفهایی در بلژیک و هلند و بریتانیا بکار برد.
پس از جنگ جهانی دوم
آمریکاییها تعدادی از موشکهای وی-۲ که غنیمت جنگی متفقین از کارخانهها و زرادخانههای آلمانی بود را تصاحب کردند. آنها این موشکها را همراه با وان براون و تعدادی از همکارانش را به ایالات متحده منتقل کردند و در سال ۱۹۴۶ و پس از اتمام جنگ جهانی دوم، وان براون تبدیل به یک دانشمند موشکی آمریکایی شد.
اکتشاف فضا
وان براون به همراه دانشمندان آمریکایی مشغول کار بر روی نقشههای جدید موشکی و همچنین ارسال آزمایشی وی -۲های باقی مانده به فضا شد. یکی از مهندسان این گروه با نام Clyde Holliday هم دوربین ۳۵ میلیمتری را ابداع کرده بود که میتوانست بر روی موشک نصب شده و هر ۱٫۵ ثانیه یک عکس بگیرد. البته دیگر دانشمندان اهمیت چندانی برای عکاسی و تصویربرداری در این پروژه قائل نبودند. آنها تنها به دنبال اطلاعات بیشتر درباره اشعههای کیهانی و کارایی آیرودینامیکی موشکها بودند.
اولین تصویرهای گرفته شده از فضا، در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۶ گرفته شدهاست. یعنی ۱۴ ماه پس از جنگ جهانی دوم و تقریبا ۱۱ سال قبل از پرتاب اسپیوتنیک توسط مهندسان و دانشمندان ارتش آمریکا و با استفاده وی-۲ که از پایگاه فضایی وایت سند در نیومکزیکو پرتاب شده بود گرفته شد.