
مقدمه
کم و بیش همه شما تا کنون از هواپیمای ترابری هرکولس شنیده اید.این
هواپیمای غول آسای ترابری یکی از پرفروشترین و کار آمد ترین هواپیماهای
ترابری – تاکتیکی ساخته شده به دست بشر است.برای درک بهتر جمله بالا شایان
ذکر است که تولید این هواپیما در مدل های مختلف از سال ۱۹۵۴ تاکنون همچنان
ادامه دارد و تاکنون به ۶۹ کشور دنیا صادر شده است.طبق برنامه ریزی ها و
بهینه سازی های انجام گرفته این هواپیما همچنان تا ده ها سال بعد در خدمت
کشورهای کاربر باقی خواهد ماند.همه شما می دانید که با گذشت زمان همه
هواپیماها نیاز به ارتقا دارند و در این مقاله قصد داریم به نمونه ای بهینه
سازی شده از این هواپیما بپردازیم.
سوپر هرکولس

هواپیمای C-130J آخرین مدل از هواپیمای ترابری معروف C-130 هرکولس است که
همانند اکثر نمونه های هرکولس وظیفه آن انتقال بار و نیرو است.در نمونه J
برخی بهینه سازی ها نسبت به مدل های گذشته مانند کاکپیت شیشه ای ، سیستم
های الکترونیکی دیجیتال و موتور جدید با ملخ شش پره صورت گرفته است.بهینه
سازی های انجام گرفته باعث شده است تا C-130J دارای برد و سرعت بیشتر ،
قابلیت حمل بار بیشتر و توانایی بیشتری در فرود و برخاست از فرودگاه های
نیمه کاره و خاکی داشته باشد.مدتی نگذشته بود که از روی C-130J نمونه ای با
بدنه کشیده تر توسط شرکت لاکهید مارتین طراحی و ساخته شد که در نیروی
هوایی آمریکا با نام CC-130J و در نیروی هوایی سلطنتی انگلستان C-130J-30
شناخته می شود.این هواپیما دارای حداقل ۱۵ درصد مصرف سوخت کمتر نسبت به
دیگر نمونه های C-130 است.علاوه بر آن نیاز به نگهداری و تعمیر کمتری دارد و
هواپیمایی با دوام ، مقرون به صرفه و در عین حال پیشرفته است.همین ویژگی
ها C-130J را تبدیل به گزینه ای مناسب برای نیروهایی که نیاز به هواپیمایی
پیشرفته و کم هزینه دارند کرده است.
در دسامبر ۲۰۱۱ نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید مارتین قراردادی را به
مبلغ ۱۶۷ میلیون دلار به منظور ارتقای ناوگان هواپیماهای C-130J منعقد
کردند.در این پکیج به روز رسانی که در نیروی هوایی آمریکا به نام بلاک ۸٫۱
شناخته می شود هر دو سامانه های سخت افزاری و نرم افزاری این هواپیما به
روز رسانی خواهد شد.برخی از این بروز رسانی ها شامل:سامانه تشخیص دوست از
دشمن ، دیتا لینک ، ارتباطات و مدیریت ترافیک هوایی می شود.
کاکپیت

هواپیمای C-130J دارای دو خلبان و یک افسر بار گیری است.کاکپیت این
هواپیما شیشه ای بوده و دارای ۴ نمایشگر چند منظوره کریستال مایع L-3 برای
کنترل پرواز و سیستم های ناوبری است.هر خلبان دارای یک نمایشگر سربالا
(HUD) جداگانه است.این هواپیما اولین هواپیمای ترابری نظامی در جهان است که
مجهز به نمایشگر سربالا به عنوان یکی از ابزار های اولیه مورد نیاز برای
کنترل پرواز شده است. کامپیوتر ماموریتی دوگانه (که توسط شرکت سیستم های
BAE ساخته شده است) بر سیستم ها و وضعیت هواپیما نظارت دارد و وضعیت
هواپیما را به خدمه گزارش می کند.در کابین خلبان یک نمایشگر رادار کم قدرت
رنگی ساخت شرکت نورثروپ گرومن نصب شده است.دیگر تجهیزات و سیستم های کابین
خلبان شامل: سیستم ناوبری اینرسیایی / سیستم موقعیت یاب جهانی GPS ، سامانه
هشدار دهنده افزایش ترافیک هوایی ، سامانه جلوگیری از برخورد هواپیما با
زمین و سامانه کمک فرود هواپیما (ILS) می شود.خودکار بودن اکثر سیستم ها و
سامانه های هواپیما باعث کاهش خدمه از ۵ نفر (در نمونه های قبلی) به ۳ نفر
شده است و مهندس پرواز و ناوبر در این نمونه حذف شده است.
در جولای ۲۰۰۸ ، شرکت لاکهید مارتین جزئیات پکیج ارتقای هواپیمای C-130J
را اعلام کرد.این تغییرات شامل:سیستم واحد و جهانی نقشه های دیجیتال (ساخت
شرکت البیت) با نمایشگر قابل حمل ، نمایشگر ماموریت اصلی و سیستم کمک فرود
با استفاده از GPS می شود.
سیستم باربری

هواپیمای ترابری C-130J می تواند تا ۳۷٫۲۱۶ پوند بار را با خود حمل
کند.برای مثال این هواپیما می تواند تا ۳ نفربر زرهی ، ۷۴ برانکارد ، ۹۴
سرباز با تجهیزات کامل یا ۶۴ چترباز را با خود حمل کند.فضای درونی این
هواپیما بسیار انطعاف پذیر بوده و می تواند در مدت زمان کوتاهی تغییر وظیفه
داده و از باربری به حمل نیرو یا برانکارد تغییر کاربری دهد.در درون
هواپیما دو ردیف صندلی از نوع تاشونده نصب شده است و همانند دیگر مدل ها
امکاناتی برای حمل برانکارد مجروحان تعبیه شده است.بارها و نیروها از رمپ
بزرگی که در عقب هواپیما واقع شده است و به وسیله نیروی هیدرولیکی باز و
بسته می شود از هواپیما وارد یا خارج می شوند.
اقدامات متقابل

رادار هشدار دهنده موشک AN/AAR-47 با استفاده از سنسورهای الکترو-اپتیکی
با تشخیص خروجی هوای موشک ها و استفاده از الگوریتم های پیشرفته به تجزیه و
تحلیل (آنالیز) و اولویت بندی تهدیدات می پردازد.این سنسورها در زیر پنجره
کابین خلبان دوم و مخروط دم نصب شده اند.شعاع عمل سیستم هشدار دهنده –
گیرنده AN/ALR-56M (ساخت شرکت سیستم های BAE) از باند ۲GHz تا ۲۰GHz است ؛
یک آنتن باند پایین و چهار آنتن باند بالا در نزدیکی دماغه هواپیما ، در
نزدیکی پنجره کابین خلبان دوم و در مخروط دم نصب شده است.سیستم دفاعی
یکپارچه AN/ALE-47 ساخت شرکت سیستم های BAE توانایی پخش چف و فلیر را به
صورت خودکار داراست.
نیروی هوایی آمریکا خواستار نصب سامانه اقدامات مقابل مادون قرمز
AN/AAQ-24 (که به صورت اختصاصی برای هواپیماهای بزرگی مانند C-130 طراحی
شده است) ساخت شرکت نورث روپ گرومن را بر روی هواپیماهای C-130 شد.تولید
این سامانه با نرخ پایین از سال ۲۰۰۲ شروع شد و پس از طی آزمایش ها و
ارزیابی های مختلف در جولای ۲۰۰۴ بر روی هواپیماهای C-130 (از جمله C-130J)
عملیاتی شد.در مه ۲۰۰۸ ،علاوه بر نیروی هوایی آمریکا ، نیروی هوایی سلطنتی
استرالیا نیز خواستار خرید ۱۲ دستگاه از این سامانه که به اختصار LAIRCM
(مخفف Large Aircraft Infra-red Countermeasures) خوانده می شود شد.
رادار
بر روی این هواپیما رادار ناوبری و هواشناسی MODAR 4,000 نصب شده است.این
رادار در دماغه هواپیماهای ترابری C-130J و C-130J-30 نصب شده است.
پیشرانه

هواپیمای ترابری C-130J از چهار موتور توربو پراپ AE2100D3 (هر کدام به
قدرت ۴۵۹۱ اسب بخار) ساخت شرکت روزل رویس نیرو می گیرد.این موتورها به این
هواپیما اجازه می دهد به برد و سرعتی بالاتر نسبت به نمونه های قبلی
خانواده هواپیماهای C-130 دست یابد.ملخ پروانه نصب شده بر روی این موتور
R391 نام دارد ، این ملخ دارای شش تیغه بوده و به صورت تمام کامپوزیت توسط
شرکت هوا و فضای Dowty ساخته شده است.به منظور کنترل بهتر وضعیت موتورها ،
بر روی این هواپیما سامانه الکترونیکی و دیجیتال کنترل موتور ساخت شرکت هوا
و فضای لوکاس (Lucas) نصب شده است.علاوه بر سامانه کنترل موتور ، این این
هواپیما دارای سامانه کنترل خودکار تراست موتور است.این سامانه باعث توازن
در میزان تراست تولیدی موتورها می شود و به خلبان این امکان را می دهد در
سرعت های پایین کنترل بهتری بر روی هواپیما داشته باشد.هواپیمای C-130J می
تواند ۴۵٫۹۰۰ پوند سوخت را در مخازن سوخت داخلی خود حمل کند ، علاوه بر آن
در مخازن سوخت خارجی نیز می توان تا ۱۸,۷۰۰ پوند سوخت بارگزاری کرد.این
هواپیما می تواند به روش Probe and Drogue سوخت گیری هوایی را انجام دهد(در
این روش یک شلنگ از هواپیمای سوخت رسان آزاد می شود و هواپیمایی که قصد
سوخت گیری دارد دارای یک میله سخت است ، با اتصال شلنگ به این میله سوخت
گیری انجام می شود).میله سوخت گیری این هواپیما در قسمت پشت کابین خلبان
نصب شده است و این میله می تواند هنگامی که هواپیما نیازی به سوخت گیری
ندارد در محفظه تعبیه شده در درون هواپیما قرار گیرد.
ساخت نمونه کشیده

هواپیمای C-130J-30 در واقع نمونه کشیده هواپیمای C-130J است.در این
نمونه طول هواپیما از ۴۰ فوت به ۵۵ فوت افزایش یافته است.این افزایش طول به
طور قابل توجهی باعث افزایش توانایی هواپیما در زمینه ترابری شده است.این
نمونه نسبت به نمونه C-130J می تواند میزان بیشتری برانکارد ، خودروهای
نظامی و نیرو (۱۲۸ سرباز مسلح و ۹۲ چترباز در مقابل ۹۴ سرباز مسلح و ۶۴
چترباز در C-130J) را حمل کند.
اولین هواپیما از ۱۵ فروند C-130J-30 سفارش داده شده توسط نیروی هوایی
انگلستان در سال ۱۹۹۹ تحویل داده شد و تحویل بقیه هواپیما تا سال ۲۰۱۱
پایان یافت.این هواپیما در حال حاضر در آمریکا (اولین بار در دسامبر ۲۰۰۱
به گارد ملی هوایی تحویل داده شد) ، نیروی هوایی سلطنتی استرالیا (۱۲
فروند) و نیروی هوایی انگلستان (۱۵ فروند) در حال خدمت است.علاوه بر آن
کشورهای ایتالیا (۱۰ فروند) ، کویت (۴ فروند) و دانمارک (۳ فروند) از آن را
سفارش داده اند.
سفارشات
اولین گروه از هواپیماهای C-130J-30 در نوامبر ۱۹۹۹ تحویل انگلیس شد.در
آمریکا ، هواپیماهای ترابری C-130J در آوریل ۲۰۰۴ در پایگاه هوایی ریتل راک
مستقر و در دسامبر همان سال عملیاتی شدند.در سال ۲۰۰۶ فرماندهی نیروی
هوایی آمریکا آمادگی این هواپیما را برای انجام ماموریت های مختلف اعلام
کرد.
تاکنون ۱۱۸۶ فروند از هواپیمای ترابری C-130J و C-130J-30 سفارش داده
شده است که ۱۵۰ فروند از آن تحویل داده شده است.مشتریان عبارتند از:نیروی
هوایی ایالات متحده آمریکا ، گارد ملی هوایی ، سپاه تفنگداران دریایی ،
گارد ساحلی (۸۹ C-130J و C-130J-30 و ۲۰ KC-130J ) – نیروی هوایی سلطنتی
انگلستان (۱۰ C-130J, 15 C-130J-30 همه تحویل داده شده اند) – نیروی هوایی
ایتالیا ( C-130J ، ۱۰ C-130J-30 همه تحویل داده شده اند) – نیروی هوایی
سلطنتی استرالیا (۱۲ فروند C-130J همه تحویل داده شده اند) – نیروی هوایی
کویت (۴ فروند C-130J-30) و نیروی هوایی دانمارک (۱۲ فروند C-130J-30).
در آوریل ۲۰۰۴ ، اولین هواپیمای سوخت رسان/ ترابری KC-130J وارد خدمت
سپاه تفنگداران دریایی آمریکا شد.این هواپیما در سال ۲۰۰۵ به عراق فرستاده
شد و اولین ماموریت رزمی خود را شروع کرد.تا پایان سال ۲۰۰۶ ، ۲۴ فروند از
این نمونه تحویل داده شد.
در دسامبر ۲۰۰۶ ، نیروی هوایی آمریکا اعلام کرد که به دلیل ورود به خدمت
هواپیمای ترابری C-130J-30 دیگر نیازی به هواپیماهای KC-130J ندارد و آن
ها را به سپاه تفنگداران دریایی تحویل خواهد داد.در دسامبر ۲۰۱۰ این
هواپیماها تحویل سپاه تفنگداران دریایی شد.
در مه ۲۰۰۷ ، هند درخواست خرید ۶ فروند هواپیمای C-130J را به مقامات
نیروی هوایی آمریکا تحویل داد.این قراداد به مبلغ ۱٫۲ میلیارد دلار در سال
۲۰۰۸ بسته شد.
دو فروند از C-130J های سفارش داده شده توسط نیروی هوایی هند در دسامبر
۲۰۱۰ تحویل داده شد.هواپیماهای سوم و چهارم نیز در ژوئن ۲۰۱۱ تحویل داده
شد.دو هواپیمای باقی مانده نیز در دسامبر ۲۰۱۱ تحویل داده شد و این
هواپیماها در فوریه همان سال عملیاتی شدند.
در نوامبر ۲۰۰۷ ، نروژ طی قراردادی به مبلغ ۵۱۹ میلیون دلار سفارش ۵
فروند هواپیمای ترابری C-130J سوپر هرکولس را به شرکت لاکهید مارتین
داد.اولین هواپیما در نوامبر ۲۰۰۸ ، دومین در آوریل ۲۰۰۹ و ۲ فروند باقی
مانده نیز در نوامبر ۲۰۱۰ تحویل داده شد.
در ژانویه ۲۰۰۸ ، کانادا طی قراردادی به مبلغ ۱٫۴ میلیارد دلار با شرکت
لاکهید مارتین خواهان خرید ۱۷ فروند C-130J شد.اولین هواپیما در ژوئن ۲۰۱۰
تحویل نیروهای کانادایی در پایگاه ترنتون شد.انتظار می رود تا پایان سال
۲۰۱۲ بقیه هواپیمای سفارش داده شده نیز تحویل گردد.
در ژوئن ۲۰۰۸ ، نیروی هوایی آمریکا سفارش خرید ۶ فروند هواپیمای عملیات
ویژه HC/MC-130J را به شرکت لاکهید مارتین تسلیم نمود.اولین MC-130J در
مارس ۲۰۱۱ تحویل داده شد.
در جولای ۲۰۰۸ ، دولت اسرائیل سفارش ۹ فروند هواپیمای ترابری C-130J-30 را به شرکت لاکهید مارتین نمود.
قطر سفارش خرید ۴ فروند هواپیمای C-130J-30 را به شرکت لاکهید مارتین
داد.تولید هواپیماهای قطری در مه ۲۰۱۱ پایان یافت و در سپتامبر همان سال
تحویل ارتش قطر شد.علاوه بر قطر در اوت ۲۰۰۸ عراق خواستار خرید ۶ فروند
هواپیمای ترابری C-130J-30 شد.
در ژوئیه ۲۰۰۹ ، عمان خواستار خرید ۱ فروند هواپیمای C-130J-30 (نمونه
کشیده C-130J) شد.در اوت ۲۰۱۰ دو فروند دیگر نیز به سفارش عمان افزوده
شد.پیش بینی می شود این هواپیماها بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ تحویل داده
شوند.
در مارس ۲۰۱۰ ، دولت تونس و شرکت لاکهید مارتین قرادادی را به منظور
خرید دو فروند هواپیمای C-130J امضا کردند.تحویل این هواپیماها برای سال
های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ برنامه ریزی شده است.
در ۲۷ مه ۲۰۱۰ ، دولت آمریکا مبلغ ۲۴۵ میلیون دلار را به منظور ساخت ۳
فروند هواپیمای سوخت رسان KC-130J برای نیروی هوایی کویت به شرکت لاکهید
مارتین داد.این قرارداد توسط نیروی دریایی آمریکا مدیریت می شود و برنامه
ریزی انجام گرفته حکایت از تحویل آن ها در سال های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ دارد.
در دسامبر ۲۰۱۰ ، نیروی هوایی جمهوری کره (کره جنوبی) و شرکت لاکهید
مارتین قراردادی را به منظور خرید ۴ فروند هواپیمای C-130J منعقد
کردند.تحویل این هواپیماها در سال ۲۰۱۴ آغاز خواهد شد.در این قرارداد شرکت
لاکهید مارتین موظف به آموزش خلبانان ، کارمندان و پرسنل فنی این هواپیماها
به مدت ۲ سال شده است.
در فوریه ۲۰۱۱ ، بین نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید مارتین قراردادی
به منظور ارائه سیستم آموزش کادر پروازی هواپیماهای C-130 امضا شد.این
قرارداد شامل ارئه آموزش و خدمات آموزشی ، پشتیبانی و نگهداری و تعمیر
دستگاه های آموزش خلبانان و پرنسل می شود.
در سپتامبر ۲۰۱۱ ، قراردادی بین نیروی هوایی آمریکا و شرکت لاکهید
مارتین به منظور توسعه و تولید ۴ شبیه ساز پرواز کامل برای هواپیمای C-130J
امضا شد.
در سپتامبر ۲۰۱۱ ، شرکت لاکهید مارتین اولین هواپیمای MC-130J Shadow II
(سایه ۲) را به نیروی هوایی آمریکا و فرماندهی عملیات ویژه تحویل داد.در
همان ماه اولین هواپیمای HC-130J به نیروی هوایی ایالات متحده تحویل داده
شد ، این هواپیما در آموزش خلبانان و پرنسل استفاده خواهد شد.
در اکتبر ۲۰۱۱ ، هند طی قراردادی به مبلغ ۱٫۲ میلیون دلار خواستار خرید ۶ فروند هواپیمای C-130J شد.
علاوه بر آن نیروی هوایی آمریکا خواهان ۶ موتور رولز رویس AE 2100D3
اضافی ، ۸ سیستم هشدار دهنده موشک AN/AAR-47 و ۸ رادار هشدار دهنده
AN/ALR-56M است.

مشخصات
خدمه:۳ نفر (دو خلبان و یک افسر بارگزار (لود مستر)
ظرفیت:
۹۲ سرباز با تجهیزات کامل (۱۲۸ سرباز در نمونه C-130J-30)
64 چترباز (۹۲ چترباز در نمونه C-130J-30)
6 پالت (۸ پالت در نمونه C-130J-30)
74 برانکارد به همراه ۲ پزشک (۹۴ برانکارد در نمونه C-130J-30)
3 خودروی هاموی یا ۱ نفربر LAV III یا M113
ظرفیت بارگزاری: ۴۲ هزار پوند (۱۹,۰۵۰ کیلوگرم) (۱۹,۹۵۸ کیلوگرم در C-130J-30)
طول:۲۹٫۷۹ متر (۳۴٫۳۶ متر در C-130J-30)
طول بال ها:۴۰٫۴۱ متر
ارتفاع:۱۱٫۸۴ متر
وزن خالی:۳۴,۲۷۴ کیلوگرم
بیشینه وزن هنگام برخاست:۷۹,۳۷۸ کیلوگرم
وزن برخاست معمول:۷۰,۳۰۵ کیلوگرم
پیشرانه:چهار موتور توربو پراپ AE 2100D3 هر یک به قدرت ۴٫۶۳۷ اسب بخار
ملخ موتور:ملخ تمام کامپوزیت R391
بیشینه سرعت:۶۷۱ کیلومتر در ساعت
سرعت کروز:۶۴۳ کیلومتر در ساعت
برد:۵,۲۵۰ کیلومتر (۳,۲۶۲ مایل)
بیشینه ارتفاع پروازی:۸,۶۱۵ متر